Questo sito utilizza i cookie per fornire la migliore esperienza di navigazione possibile. Continuando a utilizzare questo sito senza modificare le impostazioni dei cookie o cliccando su "Accetta" permetti il loro utilizzo.

Chiudi

Verko: Virino en vento

Originala skulptaĵo

Virino en vento

Originala

Aŭtoro
Felice Tagliaferri
Dato
2007
Periodo
Contemporaneo
Dimensioj
32 cm-ojn alta, 18,5 cm-ojn larĝa, 33 cm-ojn profunda
Materialo
marmoro
Situo
Si apre in una nuova finestra

Foto: Maurizio Bolognini. Proprieto: Arkivo de la Ŝtata Palpsenta Muzeo Homero.

Description

“Persone, mi preferas marmoron, nepre. Ĝi estas materialo signifanta engaĝiĝon, penadon, ŝvitadon. Vi devas aldediĉi vin per la tuta korpo kaj labori.”, Felice Tagliaferri.

Donna nel vento (Virino en vento) estas marmora skulptaĵo ĉ. 32-centimetra prezentanta kapon kaj kolon de juna virino kun hararo malantaŭenblovita de la vento. Ĝin realigis en 2005 la nevidanta skulptisto Felice Tagliaferri.

La junulino havas etan, regulan vizaĝon kun delikataj trajtoj, kvankam la nazo iomete turniĝas dekstren. La okuloj, sen iriso kaj pupilo sed kun percepteblaj palpebroj, estas malfermitaj kaj same turnitaj dekstren; la lipoj, fermitaj, iom kurbiĝas en apenaŭ perceptebla rideto. Densa hararo kadras la vizaĝon, alte sur la frunto, dike ĉirkaŭ la vangoj: la haroj flirtas horizontale malantaŭen evidentigante fortan ventoblovon kontraŭ la vizaĝon de la junulino. Pli-malpli larĝaj sulkoj en la materialo apartigas la tufojn de la densa kaj glata malantaŭenblovita hararo.
La identeco de la virino estas nekonata, sed la skulptaĵo apartenas al serio de figuroj en vento, al kiu la artisto plurfoje revenis dum sia kariero.

Karesante la marmoron, oni renkontas pli malglatajn surfacojn ĉe la hararo, pli glatajn ĉe la haŭto, intence krudajn ĉe la kolo.

Tagliaferri, blindiĝinta je la aĝo de 14 jaroj, alproksimiĝis al skulptarto danke al ateliero de Nicola Zamboni. Liaj skulptaĵoj estas ĉefe figuraj, kaj liaj kreemo kaj teknika lerteco esprimiĝas per diversaj materialoj, de argilo al marmoro. Lia estas la lernejo de plastikaj artoj “La Preĝejo de Arto”, kie Tagliaferri gvidas kursojn kaj atelierojn de skulptarto por vidantoj kaj nevidantoj.